Je staat in de file. De klok tikt de minuten weg. Al die kostbare minuten die je zo goed had kunnen gebruiken om je to dolijst wat te verkorten. Het liefst zou je de chauffeur van die auto die nu al voor de zesde keer van rijstrook verandert eens goed je gedacht zeggen. En ondertussen vreet je je stuur bijna op van frustratie omdat je alweer te laat op een afspraak zult zijn. Je hart klopt als een hamer in je borst, je voelt hoe je nek weer helemaal begint vast te zitten, en je denkt: Wat zou ik graag de onverstoorbare kalmte kunnen hebben van een echte boeddhist. Zo’n man (of vrouw) in een oranje gewaad, die altijd maar blijft glimlachen, ook als het hele boeltje om hem heen in brand staat.

Hoe doen ze dat toch, die boeddhisten? Hoe kunnen ze altijd maar de kalmte bewaren en hoe aanvaarden ze zomaar de dingen zoals ze zijn? Want je kunt toch moeilijk in een file staan en dat oké vinden?

Niet?

Wel, leuk zul je het nooit vinden, die file. Of die andere tegenslag die je niet zag aankomen. Dat vindt ook die monnik niet terwijl de vlammen om hem heen slaan. Maar aanvaarden dat het nu eenmaal zo is en de rust bewaren, dat kun je wel leren.

Misschien geloof je het niet meteen, maar ergens in jou zit die rustige mens er al. Alleen ben je de voeling ermee kwijt. Hoe dan ook: Je wilt de onverstoorbaarheid van de boeddhist, die dus al in jou zit, kunnen ervaren en vasthouden, wat er ook gebeurt.

Hoe je dat precies doet, dat vertel ik jou heel graag in deze blog, met 5 levenslessen. Kernprinicpes die een boeddhist maken tot een … wel ja, tot een boeddhist dus.

Deze principes omzetten in realiteit vraagt wel enige oefening. Het zal gaan met vallen en opstaan, met volgehouden inspanning. Maar als je het stap voor stap aanpakt, dan lukt het steeds beter.

En de eerste regel die je dan in acht moet nemen is deze:

Les 1: Zie het leven zoals het is. Niet zoals jij wilt dat het is.

Als je dus in de file staat, denk dan niet vol boosheid of frustratie aan hoe anders het kon geweest zijn, dat je evengoed aan het rijden kon geweest zijn in plaats van al die tijd te verdoen aan stilstaan.

Wat heeft het voor zin te willen dat het anders is? De dingen zijn zoals ze zijn en daar ga jij op dat moment niets aan veranderen.

Veel dingen in het leven hebben we niet onder controle. Ze komen gewoon. Ze zijn er nu eenmaal. En dan kun je maar beter kijken naar de situatie zoals die is en je erbij neerleggen. Alle verzet zorgt alleen maar voor stress. En daar heb je er al genoeg van, denk ik. Bovendien kost dat verzet ook energie. En daar heb je er misschien wel te weinig van. Die moet je dan niet gaan verspillen.

Zeg dus gewoon tegen jezelf: de situatie is nu zo. En dat is oké. Waarbij oké niet hetzelfde betekent als ‘goed’, maar waarbij oké aanvaarding inhoudt: Als ik er toch niets aan kan veranderen, dan kan ik me er maar beter bij neerleggen.

Je zult merken dat er meteen ontspanning begint.

Ook in deze blog vertelde ik al hoe je kunt aanvaarden dat de dingen zijn zoals ze zijn.

Les 2: Vertraag. En doe dat door altijd aanwezig te zijn bij wat je doet.

Als je die monnik voor je ziet, die man in dat prachtige oranje gewaad, met die eeuwige glimlach om de lippen, hoe stapt die dan?

Bedachtzaam, denk ik. Traag. Zeker niet zoals de meeste mensen in je omgeving stappen, alsof ze altijd al lang daar moesten zijn waar ze naartoe gaan.

Boeddhisten zijn geen luieriken wanneer ze de dingen langzaam doen. Ze weten dat er rust ontstaat door te focussen op het nu, op waar ze precies op dat moment zijn en op wat ze op dat moment doen. Ze weten ook dat ze op die manier meer gedaan krijgen dan hun medemens die als een kip zonder kop rondrent en 5 dingen tegelijk wil doen. Want als je dat probeert, dat multitasken, dan ben je met geen enkele van die 5 dingen echt bezig. Je doet ze alle 5 half, verstrooid, zonder aandacht. Je hersenen moeten voortdurend schakelen van de ene naar de andere activiteit en daar worden ze super vermoeid van. En bovenop dat gebrek aan efficiëntie krijg je ook nog eens stress want het is allemaal te veel ineens.

Mindfulness, de levensvisie die afgeleid is van het boeddhisme, spreekt vooral over leven in het hier en nu. En dat is wat je net doet wanneer je vertraagt. Je bent met je volledige aandacht bij het moment. Je ontbijt niet terwijl je ook nog eens de krant leest, je overloopt niet je agenda in je hoofd terwijl je doucht. Nee. Je ontbijt met al je zintuigen. Je proeft, ruikt, hoort, ziet en voelt, en je denkt aan niets anders dan aan dat ontbijt. Je geniet ook van je douche, van het water dat op je huid stroomt. En je doet alleen maar dat.

Als je op deze manier de dingen aanpakt, ontstaat rust in je hoofd. En dan ga je ook niet bij de minste tegenslag helemaal over je toeren zijn. Je bent stabieler want je bent gewoon waar je bent, ook in je hoofd.

Les 3: Niets blijft zoals het is. En dat is oké.

Een derde manier om je niet meer zo snel op te jagen in alles, zoals die bedachtzame boeddhistische monnik, dat is door je op elk moment te herinneren dat niets blijft zoals het is, dat alles verandert en dat dit helemaal oké is.

Soms wil je je zo graag vastklampen aan iets, wil je iets bij je houden voor altijd. En dan zijn het verdriet en de frustratie groot wanneer het uit je vingers glipt.

Terwijl je moet beseffen dat niets voor altijd hetzelfde blijft. En dat dat ergens ook maar beter is, want dat ook de slechte dingen op een dag verdwijnen.

De gedachte dat niets blijft zoals het is, kan voor meer geluksmomenten zorgen in je leven. Want ook je leven is er niet voor eeuwig. En zodra je leeft met het besef dat je op een dag zult sterven, zul je meer bewust leven, zul je meer focussen op dankbaarheid en minder blijven hangen in het negatieve. Want wie wil nu zijn tijd verdoen met negatief zijn als het leven zo kort is?

Voer dus meer momenten in van dankbaarheid in plaats van te treuren om wat er niet meer is. Je zult zien dat er meer rust komt in je leven.

Les 4: Ontwikkel compassie. Voor jezelf, en voor anderen.

Een vierde manier om meer als een boeddhistische monnik door het leven te gaan, is door compassie te ontwikkelen. Compassie voor jezelf en voor anderen.

Compassie is geen medelijden. Het betekent eerder iets als mededogen. Het is het vermogen om elk mens gezondheid, geluk, liefde en rust toe te wensen, ook als je deze persoon niet echt leuk vindt.

In het boeddhisme heet dit metta. Liefdevolle vriendelijkheid.

En die compassie, die moet je ook voor jezelf ontwikkelen. Je mag jezelf niet op de kop zitten en jezelf neerhalen, zoals veel mensen net wel doen.

Doe daarom regelmatig een liefdevolle vriendelijkheidmeditatie, een van de mooiste of misschien wel de allermooiste meditatie uit het boeddhisme. Je vindt een liefdevolle vriendelijkheidmeditatie van mij op de gratis app Insighttimer. Probeer ze even uit. Je zult voelen hoeveel meer liefde er groeit in je hart, hoe je minder vaak zult oordelen over anderen en niet langer zult blijven hangen in wrok. En ook dat zorgt voor veel meer rust.

Les 5: Je bent niet je gedachten en je emoties

En een vijfde methode om zo dicht mogelijk bij de onverstoorbaarheid van een boeddhist te komen, heeft alles te maken met de kracht van je gedachten en je emoties. We worden vaak helemaal in beslag genomen door onze emoties. Ze overspoelen ons als een vloedgolf die alles met zich meesleurt en we zien niets anders meer dan ons verdriet, onze angst of onze boosheid. Dan lijkt het alsof er niets anders meer is en alsof je zelf die emotie bent, alsof het je identiteit is. Emoties moet je op een gezonde manier kunnen verwerken. Je moet ze toelaten en voelen, maar dan weer laten gaan.

Maar ook met je gedachten kun je je helemaal gaan identificeren. Je gelooft zomaar al je eigen hersenspinsels, je denkt dat alle gedachten die in je hoofd geproduceerd worden per definitie waar zijn. En dat is niet zo. Want onze geest, die is een drama queen van nature. Die maakt van muggen olifanten en dan denken we dat het ook echt een olifant is.

Daarom zeggen de boeddhisten dat onze gedachten niets meer zijn dan wolken die voorbijkomen, vluchtig en niet echt. Geen feiten. Onze emoties zijn dan weer golven die door ons lichaam gaan. Even vluchtig. En tijdelijk. Emoties zijn zelfs niets anders dan chemie. Ze worden veroorzaakt door stofjes die ons lichaam afscheidt als reactie op wat ons overkomt en hoe we daarover denken. Maar ook emoties gaan vanzelf voorbij als je ze niet vastpakt, als je ze gewoon observeert en je er niet mee identificeert.

En daarom is meditatie goud waard. Want mediteren is niets anders dan dat: van een afstand observeren hoe er gedachten binnenkomen in je hoofd. En ze dan weer loslaten voor ze de kans krijgen jou vast te grijpen. Of beter: voor jij de kans krijgt om ze vast te grijpen. Tijdens een meditatie focus je op één punt, bv. op je adem, en ineens is daar een gedachte in je hoofd, of ineens voel je iets in je lichaam, of je hoort een geluid. En dan komt het erop aan om daar niet op in te gaan, om dat op te merken en dan meteen weer los te laten. Net het omgekeerde van wat die drama queen van een geest eigenlijk wil doen: het vastpakken en erop doorgaan.

Als je dus niet meer de slaaf wilt zijn van je gedachten en van je emoties, start dan vooral met mediteren. Het zorgt voor meer controle.

Je hoeft geen boeddhistisch klooster in om innerlijke rust te ervaren

Je ziet het: je hoeft niet in een boeddhistisch klooster te gaan leven om de rust van een monnik te vinden. Rust zit in de manier waarop je naar de dingen kijkt, in de manier waarop je met de dingen omgaat, in het aanvaarden, vertragen, loslaten, in het geven van liefde aan jezelf en aan anderen en in het besef dat vergankelijkheid een gegeven is en dat je daar niets aan kunt veranderen.

Dat het niet makkelijk is om dat allemaal zomaar toe te passen, is echter ook een feit. Je moet je geest erin trainen, je moet oefenen met dat aapje in je hoofd, met die geest die vanzelf naar het negatieve neigt als je er niet actief mee aan de slag gaat.

En net voor al wie daarin wil gaan oefenen, heb ik De Focus Challenge gemaakt, een 40-daags e-mailprogramma waarin ik jou alles leer dat je nodig hebt om te kunnen leven als een boeddhist. Ik leer jou in De Focus Challenge niet alleen hoe je start met mediteren, stap voor stap. Ik leer jou ook hoe je mindful in het leven kunt staan, hoe je compassie ontwikkelt, hoe je je emoties op een gezonde manier verwerkt en nog veel meer. Schrijf je dus vandaag nog in en start meteen met deze 40-daagse. Zodat ook jouw leven zoveel mooier wordt, zodat ook jij de onverstoorbaarheid van een boeddhist ontwikkelt en eindelijk rust krijgt in je hoofd.

En als je niet ver van me af woont (dat is in Wevelgem), contacteer me dan voor mijn traject Rust in je hoofd, waar ik jou ook leer mediteren, mindfulness toepassen in het dagelijkse leven, maar waar ik ook je ademhaling volledig herstel en je nog zoveel meer leer.

Stuur deze blog ook zeker door aan anderen die er deugd van zullen hebben. Er zullen wel meteen enkele mensen zijn waar je nu aan denkt.

Ik wens jou nog veel succes met de innerlijke rust van een boeddhistische monnik.