Als je niet weet wat je doel is in het leven

Ik was halfweg de veertig toen ik ineens het noorden kwijt raakte. Dag na dag spookten dezelfde vragen door mijn hoofd. Was dit nu het leven dat ik wilde? Had ik de juiste keuzes gemaakt? Waarom leefde ik überhaupt? En wat was mijn doel in dit bestaan?

Het lukte al een tijd niet om die vierde roman te schrijven en het leek alsof een deel van mijn identiteit daarmee van me afgesneden was.

Mensen rondom me noemden het een midlifecrisis, maar voor mij voelde het als een aardverschuiving die alle fundamenten onder me wegsloeg.

Er hing mist in mijn hoofd. Ik zwalpte tussen wie ik dacht werkelijk te zijn en wie ik dacht te moeten zijn. En het liefst, ja, het liefst van alles, had ik dertig jaar kunnen terugkeren in de tijd. Dan zou ik op mijn achttiende na alle getwijfel toch voor die master psychologie gekozen hebben. Ik zou de hele aardbol afgereisd hebben voor ik kinderen kreeg, ik zou mijn energie niet verspild hebben aan mensen en dingen die dat niet waard bleken te zijn.

De malaise duurde jaren, het gevoel vast te zitten in het leven zoals het geworden was, zoals ik het voornamelijk zelf had gemaakt. Ik wist dat ik er alleen in het nu verandering in kon brengen, dat teruggaan in het verleden een zinloze wens was, maar ik had geen idee wat die verandering dan wel kon zijn.

Tot ik tijdens al het zoeken en dwalen net als iedereen in een pandemie rolde, mijn zicht erdoor verbreedde en ik op die ene online cursus botste. Mindfulness and meditation teacher. Dit was het. Hier had ik zonder het te weten al die tijd naar gezocht.

Het voelde alsof ik een eeuwigheid voor de Rode Zee had gestaan en deze zich nu voor me opende. ‘Kom maar,’ riep een stem aan de overkant.

Zonder een moment van aarzelen danste ik de vrijgekomen weg op. Links en rechts van me wierpen de golven me nog meer opleidingen toe. Yoga, pranayama, positieve psychologie. Ik hoefde maar te grijpen. Gretig plukte ik ze, proefde ze, verslond ze. En ik wist beter dan wat ook dat ik gevonden had wat ik altijd had willen vinden. Dit was mijn doel. Op deze manier zou ik mensen kunnen helpen. Want dat was wat ik diep vanbinnen altijd had gewild.

Ik studeerde hard, maakte plannen voor een eigen praktijk en timmer ook nu nog gedreven verder aan de droom die ik naast mijn vertrouwde job wil realiseren.

Maar tegelijk zie ik anderen rondom me nog steeds dwalen, tasten in het duister, niet wetend welke kant op te gaan in dit korte leven dat elke dag weer een stukje korter wordt. Ik hoor mensen zeggen:

‘Dit is het niet. Maar wat is het dan wel?’

Sommigen zeggen ook niets. Kampen met schaamte. Onterecht, maar wel te begrijpen.

Want er zijn boeken op de markt die uitleggen hoe je je doelen moet verwezenlijken en er zijn lezingen die vertellen hoe je gemotiveerd blijft. Maar wat als je in de eerste plaats niet weet wat nu je eigenlijke doel is in het leven?

Het is voor deze mensen dat ik enkele tips wil delen, stappen die hen op weg kunnen helpen hun doel te identificeren. Ik hoop dat enkele zoekenden hiermee geholpen kunnen zijn:

Stap 1: Maak een lijst van de dingen die belangrijk zijn in je leven

Schrijf op wat jou gelukkig maakt, welke dingen jou het gevoel geven dat je er toe doet.

Welke activiteiten zetten jouw ziel in vuur en vlam?

Waarvoor sta je ’s morgens met plezier iets vroeger op?

Zijn er dingen die je ooit heel graag deed en waarmee je bent opgehouden omdat anderen jou dat vroegen of omdat je er de tijd niet meer voor vond?

Wilde je graag studies doen die jouw ouders jou niet toelieten te doen en is dat altijd een verlangen gebleven?

Stap 2: Bekijk de lijst. Wat vertelt ze over je verlangens? En over je waarden?

Misschien zie je het meteen, zie je op slag waar je naartoe wilt. Maar die kans is klein. Waarschijnlijk weet je niet zo direct op welke manier je een doel kunt maken van je passies.

Dat is normaal. Geef het de tijd. Neem de gedachte met je mee doorheen de dagen, laat ze rijpen. Kijk ondertussen goed om je heen, observeer wat mensen doen die dezelfde passie hebben als jij.

Wees geduldig. En op een dag komt het aha-moment, het ogenblik waarop je weet: dit is het. Dit moet ik doen.

De kans is groot dat je er op dat moment als een gek in wilt vliegen, geen tijd meer wilt verliezen. Maar net dan is het niet slecht om ook deze tips ter harte te nemen:

  • deel je doel in kleine, haalbare stapjes op. Wie meteen naar de zon wil vliegen, verbrandt namelijk zijn vleugels.
  • formuleer het steeds op een positieve manier: focus op wat je wilt, niet op wat je niet meer wilt
  • hou er rekening mee dat je doel zal evolueren in de loop van de tijd en dat dit niet erg is, hou niet krampachtig vast aan het eerste beeld dat je had

En op een dag is het zo ver. Je hart zingt, je volgt het pad dat helemaal jouw eigen pad is en je weet dat het goed zit. Het leven draagt jou. Jij draagt je leven.

­­­

BLOG CATEGORIEËN

RECENTE BLOGS

Het monster

Het monster

Het was zondagochtend. De misselijkheid was ’s nachts opgekomen. Elk half uur was ik wakker...

Lees meer
Dragende handen

Dragende handen

Voor de derde keer die dag ging de bel. Een onbekende stopte me een gigantische ruiker bloemen in...

Lees meer
Het keerpunt

Het keerpunt

Er zijn eerste keren die spannend zijn en waar je naar uit kijkt. Er zijn ook eerste keren die je liever nooit had beleefd.
Zoals de eerste chemo. En vooral wat daarna kwam.
Maar na het keerpunt werd de essentie van geluk wel heel erg zichtbaar. En die is eenvoudiger dan een mens meestal denkt.

Lees meer
De krullen van de nieuwe ik

De krullen van de nieuwe ik

We hollen onszelf een leven lang voorbij en denken dat we zoveel moeten. We denken dat we nog zovele jaren tegoed hebben, dat genieten ook later nog kan. Maar op een dag kan het in een keer voorbij zijn. De dood ligt altijd op de loer.

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Pin It on Pinterest

© Flying Queen