Wereldkankerdag

Wereldkankerdag

Vreemd hoe woorden een smaak kunnen hebben. Een kleur. Een geur. “Kanker”, hoor ik iemand zeggen. En op slag vult een explosie aan emoties, herinneringen en associaties mijn hele hoofd, proef ik iets scherps en bitters en staar ik naar oogverblindend licht...
Op controle

Op controle

Drie maanden zijn weer voorbij. Nog exact een week. Dan is het weer zover. Dan zit ik opnieuw op die stoel en kijk ik in de ogen van de professor. Ze zal me vragen hoe ik me voel en die vraag zal aanvoelen als een valstrik. Want meteen daarna zal ze haar scherm...
De hamer, het monster en de overvloed

De hamer, het monster en de overvloed

Het was ochtend, het was het moment van wassen en tanden poetsen en aankleden, van eyeliner en van nog wat routine. En toen hoorde ik ze. De woorden die een instant kortsluiting veroorzaakten in het onbewust denkende deel van mijn brein. ‘Nothing’s really happened...
Het geluid van angst

Het geluid van angst

Het is zondagochtend. Ik sta in mijn ondergoed voor de spiegel, mijn voeten doen een kwartdraai naar links, mijn hoofd doet hetzelfde naar rechts, en in profiel kijk ik naar mijn lijf, naar dat ene deel van mijn lijf, het deel dat altijd zijn plek inneemt in mijn...
De man die geen biologisch nut meer had

De man die geen biologisch nut meer had

Het was zondag. We zouden naar Zeeland gaan, wandelen op het strand en kijken naar de aanrollende golven, maar in plaats daarvan was ik die middag in het ziekenhuis beland. Het was niet mijn eerste rit in een ambulance, maar wel de eerste met een loeiende sirene, en...
De schaduw

De schaduw

Er loopt een schaduw met me mee, altijd en overal. Alleen ik zie hem, voel hem, wil hem soms plattrappen zodat hij verdwijnt. Maar schaduwen laten zich niet verjagen. En dus volgt hij me, elk moment. Soms grijnst hij naar me, ontbloot daarbij zijn gemene tanden. Soms...

Pin It on Pinterest