Columns Eveline Puur
De schaduw
Er loopt een schaduw met me mee, altijd en overal. Alleen ik zie hem, voel hem, wil hem soms plattrappen zodat hij verdwijnt. Maar schaduwen laten zich niet verjagen. En dus volgt hij me, elk moment. Soms grijnst hij naar me, ontbloot daarbij zijn gemene tanden. Soms...
De kloteziekte
Woedend werd ik toen ik het hoorde. Razend. Het liefst had ik enkele ruiten ingegooid met een zak cement die ik niet eens kan opheffen toen ik hoorde dat alweer een mooi mens van nog geen 50 aan kanker was overleden. Kloteziekte, riep ik en meteen schrok ik me rot...
Leven in schijfjes
Mijn dochter bestuurde de wagen, ik was de dj van dienst. Lied na lied galmde in mijn schedel. De muziek moest me afleiden van de angst, die zich vorig jaar als een veel te luide gezel stevig in me had genesteld, en die bijna niet af te leiden viel. Na de chemo was de...
Het slijm van de reuzenpad en het wonder van de slaap
Een zak vol medicijnen vloog mee in mijn koffer toen ik naar Peru trok. Poeders tegen dehydratatie, zalf om insectenbeten te verzachten, pijnstillers, een noodkit tegen malaria en nog veel meer. “Geen risico’s nemen,” had de dokter in de reiskliniek gezegd. Ik had me...
Een duizelingwekkende rit rond de zon na mijn diagnose eierstokkanker
Het is een jaar geleden, die dag waarop de hele planeet op mijn hoofd neerstortte en dan gewoon verder draaide alsof er niets was gebeurd, de diagnose eierstokkanker. Het was 6 april 2022, 16u45. ‘Je hebt eierstokkanker,’ zei de gynaecoloog. Hij sprak snel, ratelde de...
Het bodemloze vat, gevuld met liefde
Ik was mijn koffer aan het pakken om terug naar huis te gaan na mijn ayahuasca retreat toen Eunice samen met de vertaalster voor mijn bungalow stond die ochtend. Ze straalde als de zon, lachte haar mooiste glimlach, die ik bij voorbaat al begon te missen omdat dit de...
Dus. Of het onzegbare proberen te zeggen.
Dus. Geen enkele tekst hoort met het woord ‘dus’ te beginnen. ‘Dus’ houdt een conclusie in, een voorafgaand weten. Het is een vervolg op wat al daarvoor werd verteld. En net daarom doe ik het deze keer bewust wel, begin ik deze blog met die concluderende ‘dus’. Want...