Het prentenboek

Het prentenboek

Het is donderdagochtend. Ik ben al uren wakker, maar wakker voelt het niet. Een horde muggen riep onze slaapkamer vannacht tot jachtterrein uit. Na de vijfde uitschakeling zijn we opgestaan. Buiten is het nog donker, maar ergens in het oneindige zwart gloort de...
De krachttoer

De krachttoer

Er klinken boze stemmen op de radio. Sportievelingen hebben hun krachttoer van 100 km stappen zien inkrimpen tot een ordinaire zondagswandeling. Ze zijn boos. Ik hoor hen hun argumenten uitspreken, hun diepe ontgoocheling, en ik hoop dat het is zoals het klinkt, dat...
De andere wereld

De andere wereld

‘En als we nu eens een aparte wereld konden creëren,’ zei hij. ‘Eentje waar alleen goede mensen mogen wonen.’ We hadden het bij een tas koffie over egoïsme gehad, over oppervlakkigheid en onverschillige mensen. Over onze ervaring dat de wereld zoals die was te hard...
Het is maar haar

Het is maar haar

Je hebt geen haar meer op je hoofd. Je haat het om geen haar meer op je hoofd te hebben. Je zegt tegen jezelf dat je een moord zou begaan om die stomme onhandelbare krullen die je elke ochtend weer in het gareel moest dwingen en die na een half uur gewoon weer hun zin...
Het hobbelparcours

Het hobbelparcours

We rijden naar huis. Het is weer chemodag. Maandag, chemodag, woensdag. Onze wereld is er al langer eentje met een eigen taal. Alleen werd ik deze keer zonder chemo naar huis gestuurd en is chemodag nu gewoon weer dinsdag. Geen nieuwe dosis vandaag, werd na drie uren...
Het monster

Het monster

Het was zondagochtend. De misselijkheid was ’s nachts opgekomen. Elk half uur was ik wakker geworden, zwetend en gloeiend alsof iemand mijn bed in de machinekamer van een stoomschip had gezet. Zo ging het elke nacht sinds de operatie. Alleen was het sinds enkele dagen...

Pin It on Pinterest