Samen met je dochter van zeventien in de auto stappen, even opzij kijken en bedenken welke prachtige meid ze is geworden. De radio loeihard zetten en meebrullen met haar muziek, het uitschreeuwen dat ‘nothing is holding you back’ en het even ook echt menen, om daarna te horen hoe zij op haar beurt al even uitzinnig meebrult met de muziek uit je jeugd. Samen door winkels struinen, als twee vriendinnen, gieren van het lachen om het koor dat in alle ernst kerstliederen staat te zingen met rendierhoedjes en kerstmutsen op en met heel ijle stemmen die iets van gekwetste engelen hebben. Bloesjes passen die veel te duur zijn en foert zeggen tegen de twijfel wanneer zij je blijft zeggen hoe mooi ze jou staan. Op een oud-leerling botsen die jou ooit op een schooluitstap in Parijs zei dat je de allerliefste was, waarna je hem bijna spontaan een knuffel gaf, en hem dat nu ook vertellen. Samen met die heerlijke dochter terugkeren naar huis, alweer samen zingen en dansen aan het stuur. En dan bedenken dat geluk niet zo moeilijk is. Dat in de gewone dingen de grootste schoonheid schuilt.
(december 2017)
